دوره جوانی

از آغاز تاریخ آئین بهائی، جوانان نقش مهمی ایفا کرده‌اند. حضرت باب در سن ۲۵ سالگی مأموریت خود را اعلان کرد و بسیاری از پیروان ایشان نیز در آغاز جوانی تعالیم این دیانت را پذیرفتند. به همین ترتیب، جوانان برای اعلان پیام حضرت بهاءاللّٰه و انتشار این تعالیم نیز پیشرو بودند. آموزه‌های بهائی، جوانان را تشویق می‌کند تا از دوران پویای زندگی خود به عنوان فرصتی برای کمک مؤثر به جامعه استفاده کنند. جوانان دارای انرژی هستند، آرمان‌گرا بوده و صرف نظر از شرایط اجتماعی خود، تمایل دارند به بهبود و آبادی جهان کمک کنند. آنها یاد می‌گیرند چگونه با محیط اطراف خود – خانواده، گروه همسالان، مدرسه، محل کار، رسانه، جامعه – تعامل داشته باشند و قوای اجتماعی فعال آن را تشخیص دهند. قوایی مانند عشق به حقیقت، شوق به دانش و کشش به زیبایی، آنان را به سمت خدمت به بشریت سوق می‌دهد. نیروهای دیگری مانند گسترش ماده‌گرایی و خودمحوری، مخرب هستند و دیدگاه جوانان را نسبت به دنیا تحریف کرده مانع رشد فردی و جمعی می‌شوند. به طور طبیعی مسائل زیادی وقت و انرژی جوانان را به خود اختصاص می‌دهد از جمله تحصیل، کار، اوقات فراغت، زندگی معنوی و سلامت جسمانی. اگر به زندگی به عنوان یک کل یکپارچه نگاه نکنیم ممکن است دچار سردرگمی و اضطراب شویم. با این حال جوانان می‌توانند از طریق خدمت خالصانه یاد بگیرند زندگی خود را به گونه‌ای شکل دهند که همۀ ابعاد آن مکمل یکدیگر باشد. آنها با پرورش الگوهای رفتاری که نیازهای معنوی و جسمانی زندگی را متعادل می‌سازد، به رشد فردی خود کمک می‌کنند و مقصد و معنای زندگی را می‌یابند. با رشد و توسعۀ درک روحانی، قدرت بیان و چارچوب‌های اخلاقی، جوانان توانا می‌شوند که یک زندگی عاری از تناقض داشته باشند و به پیشبرد تمدن کمک کنند. تواندهی روحانی و اخلاقی نوجوانان برنامۀ تواندهی روحانی و اخلاقی نوجوانان یک جنبش جهانی است که نوجوانان ۱۲ تا ۱۵ ساله را تشویق به همکاری با والدین و اعضای جامعه می‌کند تا به رفاه محله و به طور کلی بهبود جهان کمک کنند. این برنامه بر این اندیشه استوار است که نوجوانان برای دستیابی به بالاترین قابلیت‌های خود، باید هم از نظر معنوی و هم از نظر ذهنی و فکری آموزش ببینند. با این که این برنامه الهام گرفته از آموزه‌های بهائی است اما برنامه‌های تعلیم دینی و آموزش‌های مذهبی ندارد بلکه نشان می‌دهد نوجوانان نقش قابل توجهی در کمک به رشد جامعه دارند. نوجوانان در این گروه‌ها توسط جوانان راهنمایی می‌شوند؛ این جوانان «مشوّقین» خوانده می‌شوند و به نوجوانان کمک می‌کنند تا صفات روحانی و قابلیت‌های ذهنی و ظرفیت خدمت به جامعه را در خود پرورش دهند. «مشوّقین» و نوجوانان هر هفته با مطالعۀ مطالبی بر اساس مفاهیم روحانی و اخلاقی با یکدیگر گفتگو می‌کنند که چگونه می‌توانند جهان را به حرکت درآورند و با مقاومت در برابر نیروهای منفی به پیشرفت اجتماعی کمک کنند. آنان در گفتگوهای هدفمند، خدمات اجتماعی و فعالیت‌های هنری مانند نمایشنامه، بازی‌های دسته‌جمعی، هنرهای تجسمی و داستان‌سرایی مشارکت می‌کنند. هر یک از این فعالیت‌ها هویت اخلاقی آنان را تقویت می‌کند و شکل می‌دهد. «مشوّقین»، تلاش می‌کنند تا نوجوانان از توانایی‌های خود آگاه شوند، انرژی خود را هدایت کنند و مهارت‌های خود را برای خدمت به خانواده، دوستان و همسایگان گسترش دهند. در طول این مسیر، بسیاری از «مشوّقین» متوجه شده‌اند برنامۀ تواندهی روحانی و اخلاقی نوجوانان هم در زندگی خودشان مؤثر است و هم در زندگی نوجوانانی که در حال خدمت به آنان هستند.