خوشهها از خاک

تابآوری و مهربانی با خود
آیا تا به حال به شما گفتهاند که «خیلی خودخواهی، چرا به خودت توجه میکنی؟» یا شاید وقتی برای خودتان کاری انجام دادهاید که خوشحالتان کرده است، احساس گناه کردهاید؟ آیا پیش آمده که شادی برآمده از توجه به خود را پنهان کنید تا از قضاوت دیگران در امان باشید؟ اگر چنین تجربههایی داشتهاید، این

پذیرش و تابآوری
آیا شما نیز از ترس اینکه منفعل شوید یا احساساتتان فراموش شوند در مقابل پذیرفتن چیزهای غیر قابل تغییر مقاومت دارید؟ آیا اگر در پذیرش رنج باشید، محیط و جامعه شما را زیر سوال میبرد؟ آیا محیط و جامعه به شما دیکته میکند که چه موقعی و چه زمانی باید از رنج بیرون بیایید و

ارتباط ذهنیت رشد و خشک با تابآوری
گاهی در زندگی به ما گفتهاند که «استعداد کافی برای موفقیت در فلان زمینه را نداری» و ما نیز این حرف را باور کردهایم. این باور باعث شده یا کار را اصلاً شروع نکنیم یا پس از چند تلاش ناموفق، آن را رها کنیم. یا پس از چند بار تلاش به خود گفتهایم «در این

رهایی از رنج با خدمت به دیگران
میگویند: «نابرده رنج، گنج میسر نمیشود!» آیا میتوان در رنج خود گنج یافت؟ چرا باید برای یافتن گنج، رنج را بر خود هموار کرد؟ چگونه میتوانیم رنجمان را تبدیل به رشد و یادگیری کنیم و از «رنج بزرگ، کاری بزرگ» بسازیم؟ در این قسمت، لاله مهراد، دکترای روانشناسی بالینی، تاثیر خدمت به جهان هستی و دیگران

تابآوری و معنای زندگی
شاید کتاب ویکتور فرانکل را خوانده باشید که در آن درباره تجربهاش از اردوگاههای کار اجباری نازیها و شکنجههایی که متحمل شد نوشته است. او تمام خانوادهاش را در این شکنجهگاهها از دست داد. با این همه، او توانست در مصاف با مرگ و رنج پیروز شود و تا پایان جنگ انگیزهی خود را برای

رنج و بیانگیزگی
آیا تا به حال بیانگیزگی را تجربه کردهاید؟ آیا شنیدهاید که «انگیزه باید از درون باشه، اگه نه فایدهای نداره، هر کاری بکنی درست نمیشه» و یا منتظر این بودهاید که اتفاق خاصی بیفتد تا شما انگیزهای برای حرکت داشته باشید و یا طالب انگیزه درونی باشید؟ آیا این واقعا درست است که اگر انگیزه

تابآوری افراد متفاوت است
آیا تا به حال به شما گفتهاند که «به فلانی نگاه کن، اصلاً از این چیزها ناراحت نمیشه، تو خیلی حساسی!» یا تا به حال خودتان را با دیگری مقایسه کردهاید ک ه «چرا من نمیتوانم مثل او قوی باشم؟» یا خود را سرزنش کردهاید که «چرا هنوز با این مشکل کنار نیامدهام» و احساس گناه

رنج هزینه رشد است
رنج موجب رشد است اما ما نه به استقبال رنج میرویم و نه از آن میگریزیم. در قسمت اول مجموعه «رنج و تابآوری»، لاله مهراد، دکترای روانشناسی بالینی، توضیح میدهد که هر رشدی هزینهای دارد. شاید رنجی که تجربه میکنیم بخشی از بهای این رشد باشد. اما اگر تصمیم بگیریم رنج را نادیده بگیریم، سکوت کنیم،