آدم و حوّای دیانت بهائی

و للارض من کاس الکرامه نصیب. یعنی زمین هم از جام بزرگان نصیبی دارد. نگاه حضرت عبدالبهاء به این جمله چگونه است؟ زندگی خود حضرت عبدالبهاء چه قرابتی با این گفته دارد؟