قاف قلم

رساله مدنیه
حضرت عبدالبهاء در سال ۱۲۵۴ هجری شمسی برابر با ۱۸۷۵ میلادی به درخواست و اراده حضرت بهاءاللّه و با مهر و عشقی بیپایان رساله مدنیه را خطاب به سران و مردم ایران، وطنی که از دوران کودکی به دلیل تبعید از آن دور مانده بودند به رشته تحریر در آوردند. اگرچه ایشان امکان سفر به

مشورت، بلوغ خرد
بدون شک برای همه ایرانیان به خصوص آنانی که ادبیات ایران را میشناسند و دنبال میکنند اثری همچون «هفت شهر عشق» از عطار نیشابوری باعث افتخار است. اما شاید هنوز تعداد زیادی از مردم این سرزمین ندانند که این اثر گرانقدر ادبی در آثار به یادگار مانده از بهاءاللّه شارع آئین بهائی به شکلی تازه

شام آخر
تصور کنید در حال ورق زدن یک کتاب تاریخ هستید و ناگهان برای اولین بارمتوجه میشوید چند صفحه از کتاب به هم چسبیدهاند و شما تا امروز با وجودی که بارها سراغ این کتاب رفتهاید و فصلهای مختلف آن را خواندهید متوجه این مساله نشدهاید. با اشتیاق و احتیاط سعی میکنید صفحهها را از بندِ

تاثیر موسیقی
خاطرات بخشی شگفتانگیز و تعیینکننده در حافظه ما را تشکیل میدهند. این خاطرات گاه کاملا شخصی و خصوصی هستند و گاه از مرزهای فردیت ما عبور میکنند و دایرهای از افراد را در بر میگیرند. مساحت این دایره گاه کوچک در حد اعضای یک خانواده است و گاه میتواند همه مردم یک سرزمین را در

وحدت در کثرت
شاید کمتر عبارتی به اندازه عبارت «وحدت در کثرت» جمع اضداد باشد. تعریف وحدت تا حدودی برای ما مشخص است و تعریف کثرت نیز. از همین روست که در کنار هم قرار گرفتن این دو کلمه و ساخته شدن عبارت «وحدت در کثرت» گاه ناممکن مینماید. اما مساله دقیقا به همان حد و حدودی مربوط

زنان: معنای جدید جهان آینده
سالها پیش جهت یک تحقیق میدانی آزمایشی را در بخش نوزادان یک بیمارستان انجام دادند. پدربزرگ و مادربزرگی که صاحب یک نوه پسر شده بودند را پشت شیشه اتاق نوزادان آوردند و نوه یکروزهشان را که در پتویی آبی رنگ پیچیده شده بود از داخل اتاق به آنها نشان دادند. نوزاد مشتهایش را گره کرده

رفاه مادی
شاید صندلی بازی در دوران کودکی را به خاطر داشته باشید در خانه، مهد کودک، دبستان حتی، این جزو بازیهای مرسوم و محبوب بود. همیشه یک صندلی کمتر از تعداد نفرات در نظر گرفته میشد. با شروع موسیقی دور صندلیها میچرخیدیم و با قطع شدن آن باید سریع روی یک صندلی مینشستیم و در نهایت
