بعد از آنکه فهمیدیم از نگاه رساله مدنیّه ثروتی که از راه درست و با نیت خیر کسب شده باشد میتواند ممدوح باشد، حالا یک گام جلوتر میرویم و با هم به این پرسش اساسی میپردازیم که اصلاً ثروت را برای چه میخواهیم و مفهوم «خدمت» در این مسیر چه معنایی دارد؛ آیا قرار است فقط دارایی جمع کنیم و به رفاه شخصی برسیم، یا در برابر جامعه، آیندگان و انسانیت هم مسئولیم؟ اگر ثروت مثل خاک حاصلخیزی است که میشود در آن هر بذری کاشت، چه تضمینی هست که بذر پیشرفت، عدالت و رفاه در آن کاشته شود؟ در این گفتوگو، با تکیه بر نگاه عمیق حضرت عبدالبهاء در رساله مدنیّه، بررسی میکنیم که رابطه میان ثروت و خدمت چگونه تعریف میشود و اینکه داراییها باید چگونه در مسیر آموزش، بهداشت، زیرساخت، نوآوری و توانمندسازی جامعه به کار گرفته شوند تا واقعاً موجب ارتقای جمعی شوند؛ این برنامه دعوتی است به بازنگری در معنای موفقیت، به پیدا کردن تعادل میان لذت فردی و سود عمومی، و به یادآوری این حقیقت که ثروت، زمانی ارزشمند است که به ابزار رشد انسان، تقویت عدالت اجتماعی و ساختن آیندهای بهتر برای ایران تبدیل شود، نه صرفاً وسیلهای برای تفاخر و انباشت شخصی.
اقتصاد و رساله مدنیه