اخبار جوامع بهائی
تلاش برای مقصر جلوه دادن یک جوان بهائی در ایران؛ اعدامنمایشی، شکنجه و خطر جدی
ژنو — ۴ فروردین ۱۴۰۵ — پیوند نعیمی، جوان بهائی زندانی در کرمان، پس از تحمل دو بار اعدام نمایشی و شکنجه و بازجوییهای طولانیمدت، اکنون در معرض خطر جدی قرار دارد. مقامات حکومت ایران میکوشند او را وادار کنند به جرائمی اعتراف کند که هرگز مرتکب نشده است.
اعدامهای نمایشی از شدیدترین اشکال شکنجۀ روانی هستند و بر اساس حقوق بینالملل ممنوعاند.
پیوند نعیمی در تاریخ ۱۸ دیماه، به اتهامات بیاساس تحریک به ناآرامی در جریان اعتراضات دیماه، بازداشت و به یکی از بازداشتگاههای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی منتقل شد؛ بازداشتگاهی که به شکنجه و بدرفتاری با بازداشتشدگان شهرت دارد.
پیوند نعیمی تحت فشار و اجبار، از ۱۲ بهمنماه اعترافی اجباری مبنی بر مشارکت در اعتراضات اخذ شد و در تاریخ ... از تلویزیون حکومتی پخش گردید. او پس از پخش این اعتراف به زندان کرمان منتقل شد.
تا این لحظه، نه دادگاهی برای پیوند نعیمی برگزار شده، نه حکمی علیه او صادر گردیده و نه هیچگونه مدرکی در تأیید این اتهامات بیاساس ارائه شده است.
در حالی که طی هفتههای اخیر، در پی بحران جاری در کشور، بسیاری از زندانیان آزاد شدهاند، پیوند نعیمی در کنار دیگر بهائیانی که تنها به دلیل باورهایشان هدف آزار و سرکوب قرار گرفتهاند، همچنان در بازداشت به سر میبرد.
از آغاز جمهوری اسلامی در سال ۱۳۵۷، حکومت ایران در دورههای بحران ملی همواره و بهطور مداوم و سیستماتیک، با اتهامپراکنی از طریق رسانهها، انتشار هماهنگ اطلاعات نادرست و کارزارهای نفرت، بهائیان را مقصر جلوه داده است.
پیوند نعیمی نیز با وضعیتی مشابه روبهرو است. در تاریخ ۹ اسفندماه، مقامات حکومت ایران اتهام پوچ و کاذب دخالت در کشتن سه مأمور بسیج در جریان اعتراضات دیماه را به او نسبت دادهاند؛ این در حالی است که او در زمان وقوع این حملۀ ادعایی، در بازداشت بوده است. همچنین او به شکل بیاساسی متهم شده که از مرگ علی خامنهای، رهبر پیشین جمهوری اسلامی، ابراز شادمانی کرده است؛ رویدادی که او به عنوان زندانی، به دلیل نداشتن دسترسی به وسایل ارتباطی، از آن کاملاً بیاطلاع بوده است.
خانوادۀ او نگرانند که اتهامهای ساختگی علیه او خطر قریبالوقوعی برایش ایجاد کرده است.
پیوند نعیمی از اواخر اسفندماه، به مدت ۱۰ روز، بهطور مداوم تحت شکنجه و بازجوییهای شدید قرار داشته و از آب و غذا محروم شده است. در این مدت، دستها و پاهای او به مدت ۴۸ ساعت بسته و بارها مورد ضرب و شتم قرار گرفته است. در سه روز بعدی نیز شکنجه و آزار و اذیت او ادامه یافته است؛ به گونهای که علاوه بر ضرب و شتم مداوم، باورهای او به عنوان یک بهائی مورد اهانت و تمسخر واقع شده، توسط دو مأمور تحت شکنجۀ روانی و بازجویی قرار گرفته و چند بار نیز تحت اعدام نمایشی قرار گرفته است؛ تمام این اقدامات برای اخذ اعترافات اجباری و دروغین از او صورت گرفته است.
یکی از بستگان پیوند که در خارج از ایران به سر میبرد، گفته است که وضعیت جسمی و روانی او به دلیل بدرفتاریهایی که با او صورت گرفته، به شدت رو به وخامت است. این عضو خانواده افزود: «پیوند در دو نوبت جداگانه تحت اعدام نمایشی قرار گرفته است.» او گفت که پیوند در گفتوگوهای کوتاهی که در جریان ملاقات با اعضای خانواده داشته، از شدت فشار روانی «در هم شکسته و به گریه افتاده است».
این عضو خانواده گفت که پیوند پس از اولین اعدام نمایشی به خانوادهٔ خود اطلاع داده بود که تن به اعتراف اجباری نداده است. او افزود که هنگام توصیف دومین اعدام نمایشی، که تا جایی پیش رفته بود که نزدیک بوده چهارپایه را از زیر پایش کنار بزنند، «به وضوح دچار آسیب روانی و به شدت پریشان» بوده است؛ با این حال، او همچنان بر بیگناهی خود پافشاری میکند.
سازمانهای حقوق بشری بارها استفادهٔ حکومت ایران از شکنجه، بازجویی و اعدامهای نمایشی برای اخذ اعترافات اجباری و دروغین را مستند کردهاند.
سیمین فهندژ، نمایندهٔ جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل متحد در ژنو، گفت: «پیوند نعیمی تحت شکنجه قرار دارد و حتی اعدامهای نمایشی را تجربه کرده است تا مجبور شود به جرائمی که مرتکب نشده اعتراف کند. حکومت جمهوری اسلامی حتی کوچکترین مدرکی برای اثبات این اتهامات در دست ندارد؛ اگر داشت، مجبور نبود برای گرفتن اعترافات دروغین به شکنجه متوسل شود. این رفتار ظالمانه تنها یک دلیل دارد و آن بهائی بودن پیوند است؛ همان دلیلی که حکومت ایران به خاطر آن نزدیک به پنج دهه است که یک جامعۀ بیگناه را هدف آزار و سرکوب و تبعیض قرار داده است.»
پیوند نعیمی در حال حاضر در زندان کرمان در سلول انفرادی نگهداری میشود و بهطور مداوم دچار پرش غیرارادی پلک و مشکلات گوارشی شده است. با این حال، مسئولان زندان از ارائۀ خدمات درمانی به او خودداری میکنند.
خانم فهندژ گفت: «رفتار بیرحمانه با پیوند نعیمی، این جوان بیگناه، نشان میدهد که حکومت ایران در مقصر جلوه دادن جامعۀ بهائی هیچ حد و مرزی نمیشناسد. این حکومت طی پنج دهه با قساوتی غیرقابل تصور با بهائیان رفتار کرده است تا آنان را وادار به دست کشیدن از باورهایشان کند. جامعۀ بینالمللی باید فوراً اقدام کند و با قاطعیت از ایران بخواهد که هدف قرار دادن بیدلیل و ظالمانۀ بهائیان را متوقف کند. این اقدام باید همین حالا صورت گیرد.»