فقره شصت و یکم

ای پسر انسان شبنمی از ژرف دریای رحمت خود بر عالمیان مبذول داشتم و احدی را مقبل نیافتم. زیرا که کل از خمر باقی لطیف توحید، به‌ ماء کثیف نبید اقبال نموده‌اند و از کاس جمال باقی به جام فانی قانع شده‌اند. فبئس ما هُم به یقنعون.