مذهب و معنویت، اگه با عشق، همدلی و فهم همراه باشن، میتونن پناهگاه فرد باشن و نه قفسش چون گاهی فقط یک جمله از دل یک دعا، میتونه تو رو از لبهی پرتگاه برگردونه. مذهب و معنویت میتونن یادآوری کنن که تو تنها نیستی، که حتی رنج هم معنا داره و هنوز امیدی هست حتی اگه حس شکستن کنی. اما وقتی مذهب یا جامعه، بهجای همراهی با انگ زدن و قضاوت واکنش نشون بده، درد چند برابر میشه. وقتی نگن «چه کمکی میخوای؟» و فقط بگن «تو ضعیفی»، اونجاست که تاریکی خطرناکتر میشه. اما بدون حتی وقتی در همه اینها گم شدی، باز راهی هست …
باید یاد بگیریم که حرف نزدن، بیدردی نیست. استیگما یا انگ زدن یعنی بهت احساس شرم بدن برای داشتن زخم! ولی زخمها، بخشی از انسانبودن ما هستن. گفتوگوی آزاد درباره سلامت روان، تشویق به دریافت کمک و کاهش انگهای فرهنگی، میتونن زندگی رو نجات بدن.
تو تنها نیستی. راهی هست…
مذهب و معنویت میتوانند ابزارهای نیرومند محافظت باشند اما تنها زمانی که با پذیرش و بدون قضاوت باشند. جامعه باید یاد بگیره که به دور از انگزنی همه رو بپذیره تا کمک گرفتن تسهیل بشه. ما میتونیم کاری کنیم که درد، به تنهایی منجر نشه؛ که هیچکس مجبور نباشه با ترس و شرم حرف بزنه یا سکوت کنه.
توجه: در این مجموعه، دکتر لاله مهراد راهکارهایی تنها با هدف آگاهیبخشی و آموزش ارائه دادهاند که جایگزین کمک تخصصی رواندرمانی یا فوریتهای پزشکی نیست. اگر در وضعیت بحرانی هستید یا کسی را میشناسید که به کمک تخصصی نیاز دارد، با یکی ازشمارههای زیر تماس بگیرید. کمک گرفتن، نشانهی آگاهیست نه ضعف.
شمارههای تماس اضطراری برای حمایت روانی:
ایران: ۱۲۳ (اورژانس اجتماعی سازمان بهزیستی)
ایران: ۱۴۸۰ (مرکز مشاوره تلفنی سازمان بهزیستی)
ایالات متحده: ۹۸۸ (Suicide & Crisis Lifeline - رایگان و ۲۴ ساعته)
بینالمللی: https://findahelpline.com – برای پیدا کردن مراکز معتبر در کشور شما