فرد بهائی نماز روزانه را در خلوت دل خویش ادا میکند. نماز جماعت به پیروی از یک امام و پیشوا در آئین بهائی وجود ندارد. امّا اجتماع افراد برای خواندن و شنیدن آیات الهی و راز و نیاز با پروردگار از احکام بهائی است و حضرت بهاءاللّه پیروان خود را به تأسیس معابد بهائی که مشرق الاذکار نام دارند مأمور نموده است. نیایشِ جمعی علّت ترویج دوستی و یگانگی و ایجاد شور و شوقِ خدمت به نوع بشر است. در عبادتگاههای بهائی موعظه و حتّی وجود منبر ممنوع است و همچنین نصب تصویر و مجسّمه مجاز نیست. مشارق اذکار بهائی به روی پیروان همۀ ادیان باز است.
عنوان مشرق الاذکار در آثار بهائی همچنین بر مؤسّسهای اطلاق میشود که معبد بهائی بنای مرکزی آن است و این معبد ملحقاتی دارد که شامل مؤسّسات آموزشی و بهداشتی و خدماتی نظیر مدرسه و دانشگاه و داروخانه و بیمارستان و مسافرخانه و مکتب برای کودکان یتیم است. مطابق تعالیم بهائی عبادت و خدمت باید با یکدیگر توأم باشد، یا به عبارت دیگر عبادت باید منشأ اثراتی محسوس و پایدار در اجتماع باشد. هدف از مؤسّسۀ مشرق الاذکار این است که عبادت اثرش در خدمت به خلق از طریق کار و فعّالیّت در مؤسّسات وابستۀ به معبد بهائی ظاهر شود. همچنین مؤسّسۀ مشرق الاذکار نمایانگر نیاز به هماهنگی دین و علم برای حصول پیشرفت روحانی و اجتماعی در عالم انسانی است.
نخستین مشرق الاذکاری که در جهان بنا شد در شهر عشقآباد در ترکستان روسیّه بود که ساختمان آن در دورۀ حضرت عبدالبهاء در سال ۱۹۰۲ میلادی آغاز شد. امروزه در تمام قارّات جهان مشرق الاذکار بهائی وجود دارد و عبادتگاههای جدیدی نیز در دست ساختمان است. همچنین در دورۀ حضرت عبدالبهاء و به دستور ایشان بهائیان ایران در بسیاری از روستاها و شهرهای کشور جلسات دعای سحرگاهی بنیان نهادند که قدمی در جهت اجرای حکم حضرت بهاءاللّه در بارۀ تأسیس مشارق اذکار بود. در سالهای اخیر بهائیان در سراسر جهان به گونهای منظّم و پیاپی برای نیایش و دعا گرد هم آمده اجتماعاتی را با حضور دوستان غیربهائی خود برگزار میکنند. این جلسات عبادتِ جمعی که اکنون جزئی ثابت از الگوی حیات بهائی گردیده است در حقیقت بذر مشارق اذکاری است که در آینده در نقاط گوناگون دنیا از روستاهای کوچک گرفته تا شهرهای بزرگ تأسیس خواهند شد و منشأ انتشار قوای روحانی در اجتماع و همچنین خدمات آموزشی و اجتماعی و انسان دوستانه خواهند گشت.
مطالب مرتبط:
منبع:
مقدّمهای بر آموزههای بهائی، انتشارات دفتر روابط عمومی ایرانیان، ۲۰۱۹