نمایشنامه: پیکرِ زن هم‌چون میدان نبرد در جنگ بوسنی

اولین نَبَرد عالم را زنْ بدون شمشیر کرده‌ است تا حیات ببخشد. پس از آن حتی اگر وسط میدان نَبَرد، بر سر قدرت و ثروت جنگ‌آوری نکرده است، از این نیست که دلاوری نمی‌داند. زن برای زنده ماندن لشکرش نیست که می‌جنگد؛ او با لبخندش می‌جنگد تا تمامی شمشیرها را مغلوب کند؛ شمشیرهایی چه از رو‌به‌رو، چه از پشت‌ سر. آیین آینه نمایشنامه‌ای رو معرفی می‌کنه به نام «پیکرِ زن هم‌چون میدان نبرد در جنگ بوسنی»، اثری از ماتئی ویسنی‌یک، نویسنده ضدجنگِ رومانیایی، برنده جایزه بهترین کتاب شعر در اتحادیه نویسندگان رومانیا در سال ۱۹۸۴. ویسنی‌یک در طی ۱۰ سال، نمایشنامه‌های زیادی نوشت که همه آن‌ها در کشورش ممنوع شدند.