روزگار زنان

در انجماد شبی سرد و سوزان، ناگهان بامدادان رسيد. با تابش خورشيدِ گرمِ حقيقت قلب آدمی تپيدن گرفت و زندگی جاری شد در رگ‌های خشكيده بشر. و از آن پس هيچ كس زادن دختر را نَگِريست. دخترک فخر جهان بود و فلک.