گاهی نجات، فقط به یک صدا نیاز داره، به صدایی که بگه: «ما اینجاییم… باهاتیم.» در تاریکی ناامیدی، در لحظههایی که فرد حس میکنه هیچکس نمیفهمه، خانواده میتونه نور باشه، راه رو برای آرامش نشون بده البته نه با راهحل دادن بلکه با حضور، با بودن، با شنیدن، با بیقید و شرط دوست داشتن. حتی وقتی که در همه اینها گم شدی، باز راهی هست …
این قسمت رو تقدیم میکنیم به خانوادههایی که یاد گرفتن با درد عزیزشون فرار نکنن؛ بلکه بمونن، بفهمن و همراهش بشن.
خانواده میتونه در سه مرحله محافظ باشه:
۱. پیشگیری – با ساختن رابطهای امن و پذیرنده
۲. حمایت در بحران – با گوش دادن، بدون قضاوت
۳. بازسازی پس از بحران – با همراهی بیتوقع، تا روزهای بهتر
حس ارزشمندی، تعلق و دوستداشتنی بودن، مهمترین داروهایی هستن که از خانواده میتونه بیاد.
تو تنها نیستی. راهی هست…
خانواده یکی از مهمترین عوامل محافظتی در برابر آسیب به خود است. حمایت عاطفی، ارتباط قوی و ایجاد احساس ارزشمندی میتواند نقش مهمی در پیشگیری، مدیریت بحران و بهبود پس از آن ایفا کند.
توجه: در این مجموعه، دکتر لاله مهراد راهکارهایی تنها با هدف آگاهیبخشی و آموزش ارائه دادهاند که جایگزین کمک تخصصی رواندرمانی یا فوریتهای پزشکی نیست. اگر در وضعیت بحرانی هستید یا کسی را میشناسید که به کمک تخصصی نیاز دارد، با یکی ازشمارههای زیر تماس بگیرید. کمک گرفتن، نشانهی آگاهیست نه ضعف.
شمارههای تماس اضطراری برای حمایت روانی:
ایران: ۱۲۳ (اورژانس اجتماعی سازمان بهزیستی)
ایران: ۱۴۸۰ (مرکز مشاوره تلفنی سازمان بهزیستی)
ایالات متحده: ۹۸۸ (Suicide & Crisis Lifeline - رایگان و ۲۴ ساعته)
بینالمللی: https://findahelpline.com – برای پیدا کردن مراکز معتبر در کشور شما