به یاد انسانیت و امید

"...هر قلب صافی شکسته و دردناک، سزاوار است که شما دلاوران دوران چون شمع تابان نور امید بیفشانید و به‌سان شعله فروزان گرمی محبت بخشید. هر بیمار را پرستار گردید و هر زخم‌دار را مرهم‌گذار. هر مبتلا را غم‌خوار شوید و هر بی‌نصیب را معین و حبیب خدمت‌گزار.»