امیدها و نویدها

نوید تغییر بنیادی در اوضاع جهان
پیش از قرن نوزدهم، تحول جهان در طول تاریخ درازش بسیار به کندی صورت میگرفت. به گفتۀ محققان قرن نوزدهم شاهد آغاز اختراعاتی بود که زندگی در کرۀ خاک را از بن و بنیاد دگرگون کرد. اما از نظر بهائیان همیشه ظهور پیامبران، یعنی مظاهر الهی، همراه با تغییرات مهم در اوضاع عالم بوده و

ریشه کنی فقر و تعدیل معیشت
این نکته مسلم است که اکثر جمعیت عالم در قرون گذشته در شرایط فقر و تنگدستی زیستهاند و تنها عدۀ قلیلی در هر دوره، از فراخی نعمت و رفاه برخوردار بودهاند. بیدلیل نبوده است که حکما و معلمان اخلاق در آن ادوار، آن همه در مورد فضیلت قناعت تأکید میکردهاند، چنان که سعدی بابی از

هنر و زیبایی، دو نعمت خدایی
از جمله هدایای دیانت جدید، یعنی آیین بهائی به عالم انسانی گرامیداشت هنر و ارج نهادن زیبایی است که هرگز به این مقدار و میزان در ادیان سابقه مطرح نبوده و فیالحقیقه نوید پدید آمدن جامعهای را میدهد که در آن لطافت جای خشونت را خواهد گرفت و زیبایی ظاهر و باطن، هر گونه زشتی

شناسایی مقام و حقوق کودک
از جمله اصول اساسی امر حضرت بهاءالله تصدیق حیثیت و شرافت انسان و عظمت و اهمیت مقام و مرتبت اوست. این کرامت انسانی اختصاص به مرد و زن و بزرگسال ندارد، بلکه کودکان را هم در برمیگیرد. از این رو نباید حیرت کرد که چندین دهه قبل از تصویب اعلامیۀ جهانی حقوق کودک در سازمان

ظهور جواهر معانی از معدن انسانی
در آثار بهائی این نکته مورد تأکید قرار گرفته که حق از برای ظهور جواهر معانی از معدن انسانی در هر عصری رسولی فرستاده و به عبارت روشنتر با هر بهار روحانی که به ظهور پیامبری در جهان آغاز میشود، بذرهای استعداد و قابلیت که در جانها و دلها و اندیشهها مکنون بوده، رشد و

طلایع ظهور عدل الهی
از جمله بشاراتی که در کتب مقدسۀ پیشین در بارۀ موعود منتظر آخرالزمان آمده، این است که به ظهور او جهان پر از عدل و داد خواهد شد. به گفتۀ اشعیای نبی، شخص موعود امتها را داوری خواهد کرد، مسکینان را به عدالت داوری خواهد کرد و به جهت مظلومان زمین به راستی حکم خواهد

بشارت تندرستی برای همگان
از قدیم گفتهاند، دو نعمت است که ناشناخته است، یعنی قدر آنها را کمتر کسی میداند. یکی نعمت صحت و سلامت است و دیگری نعمت آرامش و امنیت. بخشی از تعالیم امر بهائی معطوف به ایجاد امنیت و آرامش در جهان است، چون تعالیم صلح عمومی و ترک تسلیحات و تأسیس محکمۀ کبری و منع

تقلید و تعصب
در برخی از ادیان تشویق افراد به این که شخصاً به جستجوی حقیقت دینی پردازند، دیده نمیشود و فردی که در خانوادههای یهودی، مسیحی یا مسلمان به دنیا آمده، خواه و ناخواه به همان جامعۀ دینی منتسب و متعلق انگاشته میشود. از آن گذشته افراد در طول زندگی بدون تفکر شخصی، چشم بسته از علمای